เมื่อประเทศเรา “ใช้แต่ของเขา” แล้วจะนำได้อย่างไร?

‘หัวใจเอ็กซ์เพรสคือเทคโนโลยี เราใช้เทคเขา เราใช้แบรนด์เขา ให้เขานำ’

—------- เฮียคณิน ในซีรีส์ “สงคราม ส่งด่วน”-------—

ฟังดูเหมือนไม่ผิด แต่นี่คือจุดอ่อนที่น่ากลัวที่สุด?

การใช้ระบบจากต่างประเทศ ซอฟต์แวร์นำเข้าหรือเทคโนโลยีเมืองนอก

ดูผิวเผินเหมือนจะไม่มีอะไร แต่สิ่งนี้จะสร้างความเสียหายระยะยาวให้กับประเทศไทยได้

เพราะ “เรากำลังขายข้อมูลธุรกิจให้ต่างประเทศแบบไม่รู้ตัว”

ข้อมูลของเราแทบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นข้อมูลการซื้อขาย หรือแม้กระทั่งพฤติกรรมของผู้บริโภค ซึ่งข้อมูลที่เหมือนจะไม่สำคัญ

แต่นั่นคือ “สิ่งที่มีมูลค่ามหาศาล” สำหรับการทำธุรกิจ

บางเจ้าถึงกับยอมขาดทุนและให้โค้ดส่วนลดเพื่อแลกกับการใช้งานของผู้บริโภค เพื่อให้รู้ว่าจะวางกลยุทธ์อย่างไรต่อไปและจะสามารถต่อยอดและ “กลับมาทุบตลาดเพื่อคืนกำไรในภายหลัง”

อย่างในซีรีส์ มุมของนักธุรกิจอย่างเฮียคณิน จริงๆก็ไม่ได้อยากจะลงทุนอะไรมาก จึงเลือกที่จะจ่ายเงิน และยอมที่จะยกระบบของต่างประเทศมาใช้

เพราะมองว่าง่ายและเร็ว เป็นผลดีกับธุรกิจมากกว่า ซึ่งนั่นก็ทำให้เฮียคณินมี ‘แต้มต่อในธุรกิจ’ มากกว่าเจ้าอื่นๆ จึงสามารถกดดัน คู่แข่งรายใหม่ๆได้

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องปกติของระบบทุนนิยม?

ระบบทุนนิยมไม่ผิด แต่ภาพรวมของไทยก็จะแพ้ไปในที่สุด หากเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่ทุกคนมองข้ามไปและคิดว่า การ “ใช้เทคของเขา ง่ายกว่า” สุดท้ายต่างประเทศจะเป็นคนกำหนดทุกอย่าง

ซึ่งในระยะยาว เราอาจเผชิญกับการเสียดุลทางการค้า การจ้างงานในประเทศที่ลดลง และการถดถอยทางเศรษฐกิจ ดังนั้น ถ้าธุรกิจในประเทศเราจะมีอำนาจต่อรองกับต่างประเทศได้จริงๆ เราควรเริ่มพัฒนาในด้านของเทคโนโลยีของตัวเองเพื่อให้สามารถคุมข้อมูลภายในประเทศของเราได้

อย่างในซีรีส์ก็มีการชวนรุ่ยเจี๋ย ที่เป็นคนพัฒนาเข้ามาร่วมทีม เพื่อที่จะสามารถพัฒนาเทคโนโลยี เพื่อเป็นของตัวเองได้จริงๆซึ่งการพัฒนาเทคโนโลยีเอง ดูยุ่งยากในตอนแรกก็จริง แต่องค์ความรู้เหล่านี้จะตกอยู่กับคนไทย

ซึ่งดีกว่าการที่เราอาจต้องยอมรับอิทธิพลจากบริษัทเทคโนโลยีต่างชาติ ปัจจัยภายนอกทั้งอัตราแลกเปลี่ยน นโยบายการค้า หรือ สภาพเศรษฐกิจโลก โดยไม่มีสิทธิ์เลือกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้